Ο Νίκος Ζαχαρίου γεννήθηκε στον Πειραιά στα 9 Μαρτίου του 1923 και πέθανε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου του 2007. Από πολύ μικρός αγαπά τη μουσική και ιδιαίτερα το τραγούδι για αυτό μαζί με τα μαθήματα του Σχολείου παρακολουθεί στο Εθνικό Ωδείο Θεωρητικά και τραγούδι στην τάξη του Μίλτου Βιθυνού.
Από μικρός είναι μέλος της χορωδίας της Αγίας Τριάδας του Πειραιά, της Πειραϊκής Χορωδίας ,και άλλων χορωδιών και τέλος για πολλά χρόνια της Χορωδίας του Αγίου Γεωργίου Καρύτση.
Το Δίπλωμα του Μονωδού και των Θεωρητικών το πήρε με άριστα παμψηφεί και τιμητική διάκριση.
Το 1943 προσλαμβάνεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή σαν χορωδός και πολύ σύντομα χρησιμοποιείται σαν σολίστ σε πολλές όπερες και οπερέτες.
Το 1953 συμμετέχει σε ένα κοντσέρτο στο Αρχαίο Ωδείο της Πάτρας, και αμέσως μετά λαμβάνει μέρος σαν σολίστ στην Ενάτη Συμφωνία του Beethoven στο Θέατρο Ηρώδου του Αττικού υπό τη διεύθυνση του Φιλοκτήτη Οικονομίδη.
Αυτή τη χρονιά γίνεται η μεγάλη καμπή στη σταδιοδρομία του. Πηγαίνει στη Σκάλα του Μιλάνου, δίνει εξετάσεις και καλείται από την επιτροπή να τραγουδήσει στις 16 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς το ρόλο του Σπαραφουτσίλε στο Ριγγολέττο του Βέρντι.
Μετά απο αυτή την παράσταση που είχε κολακευτικότατες κριτικές, αρχίζει μια ατέλειωτη σειρά εμφανίσεών του στη Σκάλα του Μιλάνου, και σε όλες τις Όπερες του Κόσμου.
Είναι τόσο πολύ αγαπητός στους οπαδούς της όπερας ανά τον Κόσμο και έχει τόσο πολύ ταυτισθεί με τη Σκάλα του Μιλάνου και τα μεγάλα αστέρια της, ώστε παντού και σε ειδικευμένα περιοδικά να αναφέρεται σαν Ιταλός Nicola Zaccaria.
Συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους μαέστρους του κόσμου, τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες και με όλους τους διάσημους τραγουδιστές της εποχής του.
Λαμβάνει μέρος σε φεστιβάλ είτε με τη Σκάλα του Μιλάνου είτε με ιδιαίτερη μετάκληση, όπως στα φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ, Αιξ αν Προβάνς, Εδιμβούργου, Βερολίνου,Magio Musicale Fiorentino και σε πολλά άλλα καθώς και στα φεστιβάλ Επιδαύρου και Αθηνών όπου συμπράττει με διάσημους ξένους και έλληνες τραγουδιστές.
Με τις ανεπανάληπτες ερμηνείες του καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο μεγάλους βαθύφωνους της Όπερας.
Η καθιέρωσή του αναγνωρίζεται και από τις πολλές ηχογραφήσεις, βιντεοσκοπήσεις, και κινηματογραφήσεις οπερών, ορατορίων και ρέκβιεμ που πραγματοποίησε συνεργαζόμενος και με άλλους διάσημους τραγουδιστές στις εταιρίες Emi, Columbia, Angel, London, Decca, CBS, Cetra, Melodia και άλλες.
Σε δημοσιεύσεις περιοδικών και βιβλίων ο Nicola Zaccaria αναφέρεται ότι είναι πιο κοντά στην παράδοση του Enzio Pinza όσον αφορά τη βελούδινη φωνή του και τον πλούσιο σε τόνο λυρισμό του.
Έχει τύχει πολλών διακρίσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Πρέπει να σημειωθεί ότι ο Νίκος Ζαχαρίου με την 45ετή προσφορά του στο Ελληνικό και στο Παγκόσμιο Λυρικό Θέατρο τίμησε και πρόβαλε ιδιαίτερα την πατρίδα του, την Ελλάδα.
Για την προσφορά του στη Χορωδία μας και ιδιαίτερα για την προσφορά του στην Τέχνη, το Σωματείο μας τον τίμησε κατά τη διάρκεια του Χορωδιακού Φεστιβάλ "ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ", με την ονομασία του Επιτίμου Μέλους και με Ειδικό Μετάλλιο και Περγαμηνή.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

 
  
Γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου το 1908 και πέθανε τον Νοέμβριο του 1991 στον Πειραιά.
Παράλληλα με τα εγκύκλια μαθήματα σπούδαζε και στο Εθνικό Ωδείο της Αθήνας στην τάξη τραγουδιού της Μαρίας Τριβέλλα. Αποφοίτησε το 1938 με Α΄ Βραβείο, Αριστείο, εξαιρετικής επίδοσης και χρηματικό έπαθλο.
Ως πρωταγωνιστής εμφανίστηκε στο ρόλο του Κάνιο στην όπερα ΄΄Παλιάτσοι΄΄ στο Θέατρο Ολύμπια.
Το 1940 πήγε με υποτροφία του Δήμου Αθηναίων στο Μιλάνο και έγινε δεκτός ως σολίστ στη Σκάλα 1ος μεταξύ 60 διαγωνιζομένων. Με τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο επιστρέφει στην Ελλάδα, στρατεύεται και με τη λήξη του πολέμου πάλι με υποτροφία εγγράφεται στην Ακαδημία της Αγίας Καικιλίας στη Ρώμη.
Σε μια παράσταση της Αϊντα του Βέρντι αντικαθιστά τον Μπετζαμίνο. Τζίλι στο ΄΄Theatro Reale΄΄ της Ρώμης. Έτσι ήρθε στο προσκήνιο και αρχίζει να εμφανίζεται σε πολλά λυρικά θέατρα της Ιταλίας. (Μπολόνια, Γένοβα, Νεάπολη, Πάντοβα Μπάρι, Παλέρμο,Κατάνια). Ο ίδιος ο Μασκάνι του ζήτησε και τραγούδησε, στη Ρώμη, σε πανηγυρική παράσταση το ρόλο του Τουρίντου στην Καβαλλερία.
Τραγούδησε και στο Σάο Πάολο, Μπουένος Α'υ'ρες, Τόκιο, Βοστόνη, Φλόριντα, Μόντρεαλ, Σίντνεϊ, Μόναχο, Βαρκελώνη, Λισσαβόνα, Μόντε Κάρλο, Βιέννη κλπ. Συμμετέχοντας σε συγκρότημα της Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης έδωσε αρκετές παραστάσεις σε πολλές μεγαλουπόλεις της Αμερικής.
Οι όπερες στις οποίες διακρίθηκε ήταν : Καβαλλερία, Παλιάτσοι, Τόσκα, Αϊντα, Δύναμη του Πεπρωμένου, Φεντόρα, Αμίκο Φριτς και άλλες. Πολλές φορές κλήθηκε και τραγούδησε στην Εθνική Λυρική Σκηνή της Αθήνας αλλά και όπως λέει ο Στ. Αρφάνης ο Ζαννής ήταν και ένας καλός τραγουδοποιός. Από τα γνωστότερα τραγούδια του είναι ΄΄ο Νέγρος΄΄, ΄΄Το Γράμμα΄΄ ΄΄Annita mia΄΄ και άλλα.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Νίκος Γρηγορόπουλος γεννήθηκε στην Αρναία Χαλκιδικής το 1929 και πέθανε στην Αθήνα την 1η Απριλίου του 2005. Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Αθήνα ενώ συγχρόνως παρακολουθούσε μαθήματα Τραγουδιού, Θεωρητικών της μουσικής και μαθήματα Βυζαντινής μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο. Πήρε το Δίπλωμα του Μονωδού, των Θεωρητικών, και της Βυζαντινής μουσικής με άριστα παμψηφεί..
Όμως παράλληλα με τις ενασχολήσεις του στη μουσική παρακολουθούσε και μαθήματα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο από όπου πήρε το Δίπλωμά του με άριστα.
Στην Εθνική Λυρική Σκηνή από το 1957 μέχρι το 1980 έλαβε μέρος ως πρωταγωνιστής σε πάρα πολλές οπερέτες. Λόγω της άριστης φωνής του και της εξαιρετικής του σκηνικής παρουσίας χρησιμοποιήθηκε ως ζεν-πρεμιέ στις οπερέτες: Βαφτιστικός, Σπίτι των τριών κοριτσιών, Μαντάμ Πομπαντούρ, Σοκολατένιος Στρατιώτης, Πριγκίπισσα του Ιπποδρομίου, Πριγκίπισσα της Τσάρντας, Μια Νύχτα στη Βενετία, Βικτώρια και ο Ουσάρος της, Ορλώφ, Η Νυχτερίδα, Σόου Μπόουτ, Κοντέσσα Μαρίτσα, Τσάρος και Ξυλουργός και άλλες.
Μετά από την επί πολλά χρόνια συμμετοχή του στη Χορωδία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, δημιούργησε και διηύθυνε, περίπου 30 χρόνια, μια μεγάλη ανδρική τετράφωνη "a capella" χορωδία στον Ιερό Ναό της Αγίας Σκέπης, στο δήμο του Παπάγου ( Αθήνα).
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Αριστείδης γεννήθηκε το 1922 στους Καλλιμεριάνους Ευβοίας και πέθανε στην Αθήνα.
Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο. Το 1943 προσλαμβάνεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή ως Χορωδός και στη συνέχεια το 1945 καθιερώνεται ως μονωδός τραγουδώντας συνήθως δεύτερους ρόλους στην όπερα και στην οπερέτα μέχρι το 1973. Ήταν ένας πολύ μεγάλος καρατερίστας. Οι μουσικές του γνώσεις η επιμέλεια το μεγάλο του ενδιαφέρον για τη Λυρική Τέχνη και ο μεγάλος αριθμός των έργων στα οποία έλαβε μέρος επέτρεψαν στο θέατρο να τον διορίσει το 1973 Διευθυντή Σκηνής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1987.
Έλαβε μέρος σε έργα των: Verdi, Puccini, Rossini, Donizetti, Giordano, Leoncavallo, Offenbach, Lehar, Schubert-Berte, Tschaikovsky, Massenet, Orff, Wagner, Mozart, Beethoven, Καλομοίρη, Σαμάρα, Σακελλαρίδη, Σκλάβου, Saint-Saens, Bizet και άλλων συνθετών.
Ας σημειωθεί ότι έλαβε μέρος και σε πολλές εγγραφές δίσκων.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

O Mario Zeffiri ( Γιάννης Μποτσαράκος ) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967.
Σπουδάζει στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ενώ συγχρόνως παρακολουθεί μαθήματα τραγουδιού στην τάξη του Γιώργο Ζερβάνου. Πήρε το δίπλωμά του της νομικής, και το δίπλωμα τραγουδιού.
Πολύ νωρίς προσλήφθηκε στη Χορωδία της Ε.Λ.Σ. Το 1992 πήρε μέρος στον Διεθνή Διαγωνισμό «ΜARIA CALLAS» και με υποτροφία του Ιδρύματος "Maria Callas" πηγαίνει για σπουδές τραγουδιού στο Τρεβίζο και παρακολουθεί μαθήματα στην Academia Rossiniana στα πλαίσια του Φεστιβάλ Όπερας Ροσσίνι.
Μετά από μια σειρά επιτυχών εμφανίσεων σε διαγωνισμούς τραγουδιού ο Mario Zeffiri προσκλήθηκε να σπουδάσει στη σχολή τραγουδιού της Σκάλας του Μιλάνου με τον Alberto Zedda.
Προετοίμασε διάφορους ρόλους όπερας περιλαμβανόμενου του Fenton (Falstaff) που τον τραγούδησε στη ΄΄Σκάλα΄΄ του Μιλάνου υπό την μπαγκέτα του Ricardo Mutti.
Είναι ένας άριστος εκτελεστής του ιταλικού bell-canto και του ιταλογαλλικού baroque.
Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει όπερες των Rosinni, Mozart, Donizetti, Verdi, Bellini, Paisiello-Marlacchi, Monteverdi και άλλων.
Έχει τραγουδήσει πρώτους ρόλους σε όπερες των πιο πάνω συνθετών στο Βέλγιο, στην Αυστρία, στη Σουηδία, στη Φιλανδία, στην Ελλάδα στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας, σε πάρα πολλές πόλεις της Γαλλίας και σε πολλές πόλεις της Γερμανίας και της Ιταλίας.
O ρόλος που εκτελεί πολύ συχνά είναι εκείνος του Ernesto στον Don Pasquale του Donizetti και του Elvino στην La Sonnambula του Bellini, με τον οποίο έκανε και το ντεμπούτο του στη Σκάλα του Μιλάνου τον Ιανουάριο του 2001.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Μιχάλης Καζαντζής γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Απριλίου του 1912 και πέθανε στις 19 Απριλίου του 2000.
Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του ασχολήθηκε με τη Ζωγραφική όπου είχε δάσκαλο το Βάσω Γερμενή και με το Τραγούδι όπου καθηγήτριά του στο Εθνικό Ωδείο ήταν η Αρτεμης Κυπαρρίσση, και αργότερα η Ελβίρα ντε Ιντάλγκο. Από μικρός είναι βασικό στέλεχος διαφόρων χορωδιών. Παράλληλα με τα μαθήματα του τραγουδιού έπαιρνε μαθήματα στο Εθνικό Θέατρο ορθοφωνίας, υποκριτικής τέχνης, και χορού από τον Αγγελο Γριμάνη.
Τον κέρδισε το Τραγούδι παρ όλο που έδειχνε εξαιρετικό ταλέντο στη Ζωγραφική.
Το 1942 πήρε το Δίπλωμα Μονωδίας από το Εθνικό Ωδείο με άριστα παμψηφεί και διάκριση, και τον ίδιο χρόνο μετά από εξετάσεις προσλαμβάνεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή, όπου αμέσως άρχισε την καριέρα του πρωταγωνιστή που κράτησε μέχρι το 1974.
Πρωταγωνίστησε στις όπερες: Ριγολέττος, Τραβιάτα, Μινιόν του Τομά, ντον Πασκουάλε, Κουρέας της Σεβίλλης,Έτσι κάνουν όλες, Πουλημένη Μνηστή, Τουραντώ, Παληάτσοι, Μπόρις Γκουντούνωφ, Απόγευμα της Aγάπης και άλλες.
Στην Οπερέτα, ο Μαέστρος Βάλτερ Πφέφφερ και οι διάδοχοί του τον χρησιμοποιούν σε ρόλους ζεν-πρεμιέ και σε ρόλους σουμπρέτου.
Έπαιξε στις οπερέτες: Ολλανδέζα, Εύθυμη Xήρα, Χώρα του Μειδιάματος, Παγκανίνι, Ζητιάνος Φοιτητής, Βικτώρια και Ουσάρος της, Μαντάμ Πομπαντούρ, Το Σπίτι των Τριών Κοριτσιών, Ορλώφ, Η πριγκίπισσα της Τσάρντας, Κοντέσα Μαρίτσα, Πριγκίπισσα του Ιπποδρομίου, Η Νυχτερίδα, Μια Νύχτα στη Βενετία, Βαρόνος Ατσίγγανος, Ονειρώδες Βαλς, Κις μι Κέιτ, Σόου Μπόουτ, Η Πριγκίπισσα της Σάσσωνος, Γυναίκα του Δρόμου, Στα Παραπήγματα, Τσάρος και Ξυλουργός, Κορυδαλλός, Η Ωραία Ελένη, Φρειδερίκη και άλλες.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

   
Ο Δημήτρης Στεφάνου γεννήθηκε στη Λέσβο. Σπούδασε θεωρητικά της μουσικής και μονωδία στο Ωδείο Αθηνών από όπου πήρε το 1975 το Δίπλωμα του Μονωδού ( τάξη: Μιρέϊγ Φλερύ) με άριστα παμψηφεί και πρώτο βραβείο. Ενώ ακόμα σπούδαζε μονωδία για την καθαρή και κρυστάλλινη φωνή του, το 1973 προσλήφθηκε στην Ε.Λ.Σ. σαν μόνιμο στέλεχος.
Είχε μια εξαιρετική σταδιοδρομία και έπαιξε πολλούς πρώτους ρόλους σε όπερες και οπερέτες των Verdi, Rossini, Bellini, Donizetti, Mascagni, Strauss, Hugo Wolf, Puccini, Leoncavallo, Mussorgski, Kurt Weil, Massenet, Monteverdi Giordano, Britten, Καλομοίρη, Σαμάρα, Σακελλαρίδη, Prokofieff και άλλων.Έχει λάβει μέρος και στο Ρέκβιεμ του Βέρντι όπου είχε πολύ καλές κριτικές.
Η δραστηριότητά του στην όπερα επεκτείνεται και εκτός Ελλάδος όπου τραγούδησε σε πολλές όπερες της Ευρώπης και συμμετέσχε σε συναυλίες με συμφωνικές ορχήστρες.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Γιώργος γεννήθηκε το 1930 στη νήσο Κω, στα Δωδεκάνησα και πέθανε στην Αθήνα στις 19 Οκτωμβρίου του 2006. Σπούδαζε μουσική στο Εθνικό Ωδείο από όπου το 1957 πήρε το δίπλωμα μονωδίας και μελοδράματος με άριστα παμψηφεί και Α΄ βραβείο (τάξη, Κικής Βλάχου).
Κέρδισε υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών και πήγε στην Ιταλία, στο Μιλάνο στο Ωδείo "Giuseppe Verdi" με καθηγητή το μαέστρο Ettore Calpogalliani. Έλαβε μέρος σε διαγωνισμούς πήρε βραβεία, μετάλλια και μια υποτροφία της τοπικής αυτοδιοίκησης της Βαυαρίας. Έτσι συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου με καθηγητή στο Lied τον J. Hauschild και στη θεατρική αγωγή τον H. Arnold, σκηνοθέτη της Ακαδημίας και της Όπερας του Μονάχου.
Τραγούδησε σε πολλές όπερες της Γερμανίας και έδωσε πολλά κοντσέρτα σε πόλεις του Βελγίου, Βουλγαρίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ελβετίας, Ιταλίας, Ισπανίας και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας.
Ο Γιώργος σπούδασε και Ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, στη Bera του Μιλάνου και στη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου.
Το 1974 προσλήφθηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή και τραγούδησε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλά έργα των: Verdi, Puccini, Rossini, Mascagni, Leoncavallo, Bellini, Schubert-Berte, Monteverdi, Glucck, Bizet, Ravel, Mussorgsky, Καλομοίρη, Σκλάβου και αλλων.
Διδάξε τραγούδι σε νέους καλλιτέχνες από το 1982 μέχρι το θάνατό του στο Εθνικό Ωδείο και στο Ωδείο του Πειραιά. Δίδαξε πλήθος μαθητών μερικοί από τους οποίους έχουν καταξιωθεί σαν διακεκριμένοι λυρικοί καλλιτέχνες όπως: Η Μάρθα Αράπη, ο Γιάννης Μποτσαράκος (Mario Zeffiri), ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος, ο Αντώνης Κορωναίος, η Μαρία Μητσοπούλου, ο Νίκος Στεφάνου, η Μυρσίνη Καραμιχάλη-Κατσιβανάκη και άλλοι.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Γεννήθηκε από Έλληνες γονείς στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε τραγούδι και θεωρητικά της Μουσικής στο Εθνικό Ωδείο από όπου πήρε Δίπλωμα μονωδού και Θεωρητικών.
Το 1972 προσλήφθηκε στην Ε.Λ.Σ. σαν έκτακτος χορωδός και το 1973 γίνεται μόνιμος χορωδός ενώ παράλληλα ερμηνεύει και δεύτερους ρόλους.
Από το 1979 ερμηνεύει δεύτερους και κυρίως πρώτους ρόλους σε πολλές όπερες και οπερέτες των Verdi, Donizetti, Bellini, Monteverdi, Leoncavallo, Rosinni, Puccini, Strauss, Mozart, Gounod, Giordano, Mussorgski και άλλων..
Έχει λάβει μέρος σε πολλές ραδιοφωνικές εκπομπές και από τη νεανική του ηλικία είναι βασικό στέλεχος πολλών χορωδιών. 
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Μήτσος Ευστρατίου γεννήθηκε το 1904. Από πολύ νωρίς άρχισε μαθήματα μουσικής και στο Ελληνικό και στο Εθνικό Ωδείο αλλά μετά τις εγκύκλιες σπουδές του γράφτηκε σαν υπότροφος στο Ωδείο Αθηνών σε τάξη τραγουδιού. Εμφανίστηκε αρχικά σε μελοδραματική παράσταση σαν μονωδός στα Παραμύθια του Χόφφμαν υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μητρόπουλου.
Από το 1937 τραγούδησε διάφορους ρόλους βαρυτόνου σε παραστάσεις του 3ου Ελληνικού Μελοδράματος και το 1943 προσλήφθηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή όπου και έκανε μια εξαιρετική καριέρα.
Τραγούδησε διάφορες όπερες και οπερέτες των Verdi, Puccini, Rossini, Donizetti, Leoncavallo, Mascagni, Mozart, Wagner, Weber, Mussorgsky, Offenbach, Smetana, Bizet, Gluck, Καλομοίρη, Kalman, Lehar, Strauss και άλλων.
Δάσκαλός του στο Ορατόριο ήταν ο Φιλοκτήτης Οικονομίδης υπό τη διεύθυνση του οποίου και τραγούδησε πολλά ορατόρια.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

 

Ο Ανδρέας Κουλουμπής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1936 και σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο από όπου αποφοίτησε παίρνοντας το Δίπλωμα του μονωδού με άριστα παμψηφεί, Α΄ Βραβείο.
Σχεδόν αμέσως προσλήφθηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή ως Μονωδός και από το 1967 τραγουδά πάντα πρώτους ρόλους σε διάφορες όπερες των Verdi, Rossini, Puccini, Donizetti, Monteverdi, Mascagni, Giordano, Prokofieff, Wagner, Bellini, Mozart, Mussorgski, Massenet, Καλομοίρη, Σαμάρα, Σκλάβου, Tschaikowsky Leoncavallo και άλλων.
Έχει κάνει πολλές ηχογραφήσεις στην Ελληνική Ραδιοφωνία και πολλές εμφανίσεις ως σολίστ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Η συνεργασία του με τον Μίκη Θεοδωράκη είναι πολύ ξεχωριστή γιατί ο συνθέτης τον θεωρεί σαν ιδεώδη ερμηνευτή, βαρύτονο, των μεγάλων χορωδιακών του έργων.
Έχει δώσει πολλά ατομικά ρεσιτάλ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Η δραστηριότητά του στο χώρο της όπερας δεν περιορίζεται μόνο στην Ελλάδα γιατί ο Ανδρέας Κουλουμπής έχει τραγουδήσει σε πολλά θέατρα και Φεστιβάλ του Εξωτερικού, πάντα με κολακευτικότατες κριτικές από τον πολιτικό και τον καλλιτεχνικό τύπο.
Τα τελευταία χρόνια εκτός από τη δραστηριότητά του στην όπερα εκδηλώνει και μια εξειδικευμένη δραστηριότητα στο Παιδικό Θέατρο, σε συνεργασία με την εξαίρετη σύζυγό του ηθοποιό και σκηνοθέτρια Κάρμεν Ρουγκέρη, όπου, o Ανδρέας, σε πολλά έργα γράφει τους στίχους και τη μουσική των τραγουδιών.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Θέμης Σερμιέ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 10 Οκτωβρίου του 1944. Παράλληλα με τα γυμνασιακά του μαθήματα παρακολουθούσε μαθήματα Θεωρητικών και Τραγουδιού στο Ελληνικό Ωδείο στην τάξη της Νουνούκας Σπηλιοπούλου, από όπου πήρε το Δίπλωμα μονωδού με άριστα παμψηφεί, Α΄ Βραβείο.
Μετά πήγε στην Ιταλία και σπούδασε στην Ακαδημία Θεάτρου της Ρώμης από όπου πήρε Δίπλωμα ηθοποιού. Παράλληλα με τις όποιες σπουδές του στο εξωτερικό,( τραγούδι, θεωρητικά της μουσικής κ.λ.π). παρακολούθησε και πολλά σεμινάρια σκηνοθεσίας.
Το 1971 μετά από επιτυχείς εξετάσεις προσλαμβάνεται σαν χορωδός στην Εθνική Λυρική Σκηνή αλλά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα καθιερώθηκε σαν μονωδός.
Έχει συμμετάσχει σε πολλές όπερες και οπερέτες παίζοντας κυρίως πρωταγωνιστικούς ρόλους αλλά καμιά φορά και δεύτερους ρόλους σε όπερες και οπερέτες των Verdi, Puccini, Donizetti, Mascagni, Mozart, Strauss, Mussorgski, Lehar, Abraham, Rossini, Giordano, Massenet, Ν. Χατζηαποστόλου, Ι. Σακελλαρίδης, Britten,Bizet και άλλων.
Η μουσική του κατάρτιση, η καλή γνώση της Όπερας και οι γνώσεις της Σκηνοθεσίας του επέτρεψαν να ασχολείται παράλληλα με το τραγούδι και με τη σκηνοθεσία από το 1985. Ήδη έχει σκηνοθετήσει πολλές όπερες και συνεχίζει με επιτυχία.
Είναι μαέστρος της Χορωδίας "Διονύσιος Λαυράγκας" και συνθέτης πολλών ύμνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

   Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 25 Ιουλίου του 1921 και πέθανε στο Χαλάνδρι ( Αθήνα) στις 9 Ιανουαρίου του 1997.
Σπούδασε Τραγούδι και Θεωρητικά στο Ωδείο του Πειραιά και στη συνέχεια στο Ελληνικό Ωδείο της Αθήνας από όπου πήρε δίπλωμα Μονωδού και Θεωρητικών.
Προσλήφθηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή το 1942 ως χορωδός, όμως πολύ σύντομα χρησιμοποιήθηκε σε δεύτερους ρόλους σε όπερες των Verdi, Puccini, Rosinni, Mascagni, Mussorgski, Gluck, Mozart, Leoncavallo, Καλομοίρη, Lehar, Kalman, Schubert, Strauss, Leo Fall και πολλών άλλων.
Η δικτατορία 1967-1974 τον απέπεμψε από την Εθνική Λυρική Σκηνή το 1972 και μετά την μεταπολίτευση το 1976, αποκαταστάθηκε και τοποθετήθηκε λόγω των μουσικών του γνώσεων στη θέση του μουσικού υποβολέα όπου και παρέμεινε μέχρι το 1986 που συνταξιοδοτήθηκε.
Η Εθνική Λυρική Σκηνή αναγνωρίζοντας την προσφορά του και τις γνώσεις του τον διόρισε από το 1981 μέχρι το 1988 ως μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου της.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Μιχάλης Πλατανιώτης γεννήθηκε στο Βόλο το 1930 και πέθανε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 1995. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο από όπου το 1967 πήρε Δίπλωμα Μονωδίας και το 1975 με καθηγητή το Μιχάλη Βούρτση το Δίπλωμα Αρμονίας και Ωδικής.
Το 1967 μετά από επιτυχείς εξετάσεις προσλαμβάνεται στην Εθνική Λυρική Σκηνή σαν χορωδός ενώ παράλληλα παίζει και δεύτερους ρόλους.
Το 1972 περνάει οριστικά στο σώμα των μονωδών της Ε.Λ.Σ όπου ερμηνεύει πρώτους και δεύτερους ρόλους σε πολλές όπερες των Mascagni, Verdi, Puccini, Rossini, Donizetti, Beethoven, Prokofieff, Mussorgski, Σακελλαρίδη, Καλομοίρη, Βάρβογλη, Offenbach και πολλών άλλων.
Μετά την επί πολλά χρόνια συμμετοχή του στη Χορωδία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση, δημιούργησε εκκλησιαστική Χορωδία στον Αγιο Νικόλαο Πευκακίων. Στη συνέχεια δημιούργησε μια 50μελή χορωδία στην Κηφισιά με διεθνή δραστηριότητα Χορωδιών, πραγματοποιούσε δε και πολλές διεθνείς συναντήσεις στην Κηφισιά
<< επιστροφή στην κορυφή

---

• Κουντούρης - Φλαμπουριάρης Βασίλης  Βαρύτονος

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο. Το 1952 έδωσε εξετάσεις στη Σχολή Καλών Τεχνών όπου αρίστευσε και κέρδισε κρατική υποτροφία. Την ίδια εποχή σπουδάζει στο Εθνικό Ωδείο ( τάξη: Μάγκης Καρατζά) από όπου αποφοίτησε με Α΄ Βραβείο και Χρυσούν Αριστείον.
!9 ετών κατόπιν εξετάσεων προσλήφθηκε στη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και σύντομα άρχισε να εκτελεί δεύτερους και στη συνέχεια πρώτους ρόλους σε όπερες και οπερέτες όπως στις Τζιοκόντα, Μπατερφλάυ, Βέρθερος, Μποέμ, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Φιντέλιο, Τραβιάτα κ.α.
Εμφανίστηκε πολλές φορές στον Κρατικό Ραδιοφωνικό Σταθμό και στην Κρατική Τηλεόραση είτε συμμετέχοντας σαν Χορωδός είτε σαν σολίστ με τις Χορωδίες των Σπύρου Καψάσκη, Νίκου Τσιλίφη, Διον. Αποστολάτου και Φώτη Αλέπορου.
Στη Χορωδία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση “Θεμιστοκλής Πολυκράτης” συμμετέχει πολλά χρόνια. Για μια σολιστική του εκτέλεση στο Λονδίνο η Daily Telegraph έγραψε κολακευτικά σχόλια. Είναι γόνος των ιστορικών οικογενειών Κουντούρη – Φλαμπουριάρη της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου.
<< επιστροφή στην κορυφή

Ο Γιώργος Τερζάκης γεννήθηκε στις 30 1ανουαρίου το 1920 στον Πειραιά και πέθανε στην Αθήνα στις 5 Σεπτεμβρίου 1997.
Μετά τις Γυμνασιακές του σπουδές, το 1940 τον άκουσε ο διεθνούς φήμης Βαρύτονος Γιάννης Αγγελόπουλος και τον έκανε μαθητή του, αλλά μετά το θάνατό του δασκάλου του ο Γιώργος εγκατέλειψε το τραγούδι.
Ο Γιώργος παράλληλα με το τραγούδι σπούδαζε και ζωγραφική. Έγινε ένας πολύ καλός ζωγράφος, εξαίρετος προσωπογράφος και πολύ καλός χαράκτης.
Υπηρέτησε στο Ναυτικό, και το 1948 αποφάσισε να ασχοληθεί ξανά με το τραγούδι. Με υποτροφία στη μνήμη του Γεωργίου Νάζου, εγγράφεται στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη του Κίμωνα Τριανταφύλλου για Τραγούδι και για Θεωρητικά στην τάξη του μαέστρου Θεόδωρου Βαβαγιάννη.
Πάλι λόγω εξαιρετικής επίδοσης μεταγράφεται με υποτροφία στο Εθνικό Ωδείο στην τάξη του Μίλτου Βυθινού, για Τραγούδι και Θεωρητικά στην τάξη του Μιχάλη Βούρτση.
Ενώ συνεχίζει τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο όπου αποφοιτεί με πρώτο βραβείο, προσλαμβάνεται το 1954 στο Θίασο Μουσικής Κωμωδίας και Οπερέτας του Τάκη Μουζενίδη καί έτσι εμφανίζεται στην Κωνσταντινούπολη, στην Αλεξάνδρεια, στο Κάιρο, στην Κύπρο, και σε πόλεις της Ελλάδας.
Μετά από εξετάσεις προσλαμβάνεται το 1957 ως χορωδός στην Εθνική Λυρική Σκηνή και μετά από δύο χρόνια προάγεται σε μονωδό.
Παίρνει μέρος ως πρωταγωνιστής σε πολλές όπερες και οπερέτες όπως: Μπόρις Γκουντούνωφ, Χοβάντσινα, Ριγγολέττο, Μποέμ, Φάλσταφ, Το Ελιξήριον του Έρωτος, Μπρουσκίνο, Απόγευμα της Αγάπης, Μωϋσής, Το Δακτυλίδι της Μάνας, Μπουλούκι, Ο Διαβολοκυνηγός, Αγάπη Τριών Πορτοκαλιών, Κοντέσα Μαρίτσα, Η Πριγκίπισσα της Τσάρντας, Μια Νύχτα στη Βενετία, Η Νυχτερίδα, Η Πριγκίπισσα του Ιπποδρομίου, Το Σπίτι των Τριών Κοριτσιών, Σόου Μπόουτ, Μαντάμ Πομπαντούρ, Ο Σοκολατένιος Στρατιώτης, Ωραία Ελένη, Χριστίνα, Η Έξυπνη, Αγγελική, Η Στρίγγλα που έγινε αρνάκι, Βαπτιστικός, Οι Απάχηδες των Αθηνών και άλλες.
Ο Γιώργος αναγνωρίστηκε από όλους τους κριτικούς σαν ένας θαυμάσιος τραγουδιστής με άριστη μουσικότητα και σαν ένας καταπληκτικός θεατρίνος. Το καλοκαίρι του 1986 συνταξιοδοτήθηκε και διορίστηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Μετά την αποχώρησή του από το Θέατρο ο Γιώργος επιδόθηκε με περισσότερο ζήλο στις κρυφές του αγάπες τη Ζωγραφική και τη Χαρακτική.
Για την επί πολλά έτη προσφορά του στη Χορωδία μας το Σωματείο μας τον τίμησε κατά τη διάρκεια του Χορωδιακού Φεστιβάλ "ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ", με Ειδικό Μετάλλιο και Περγαμηνή.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Ο Πέτρος Χοϊδάς γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1914 και πέθανε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου του 1977. Συγχρόνως με τις εγκύκλιες σπουδές ασχολήθηκε με το τραγούδι και με τα θεωρητικά της μουσικής. Τραγούδι και Θεωρητικά σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο της Αθήνας.
Το 1944 εντάσσεται στους σολίστες της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και εμφανίζεται στον Κουρέα της Σεβίλλης σαν Ντον Μπαζίλιο στο παλιό Θέατρο ΄΄Ολύμπια΄΄.
Λόγω των ολοκληρωμένων μουσικών του γνώσεων και της καταπληκτικής σε ποιότητα φωνής του θα μπορούσε να φύγει στο εξωτερικό και να κάνει μια ξεχωριστή καριέρα. Άγνωστο γιατί ο Πέτρος προτίμησε να μείνει στην Ελλάδα.
Ο Πέτρος έλαβε μέρος σε πρώτους και σε δεύτερους ρόλους σε πολλές όπερες και οπερέτες των Mozart, Beethoven, Verdi, Puccini, Rossini, Donizetti, Lehar, Gluck, Orff, Saint-Saens, Βάρβογλη, Καλομοίρη, Mussorgsky, Tsaikovsky, Offenbach, Saint Saens, Tsillea, Strauss, Kalman. Lehar και πολλών άλλων.
Ήταν και ένας εξαιρετικός εκκλησιαστικός μπάσος γι΄ αυτό και έμεινε πολλά χρόνια στη Χορωδία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση.
<< επιστροφή στην κορυφή

---

Γεννήθηκε στο Βόλο και τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα έζησε στη Θεσσαλονίκη. Στα 17 του χρόνια άρχισε τραγούδι στο Μακεδονικό Ωδείο στην τάξη της Μαρίας Μακρή. Ενώ ήταν μαθητής έδωσε ατομικό ρεσιτάλ και τραγούδησε στον τότε εκεί ραδιοφωνικό σταθμό ΄΄Ράδιο Τσακιρίδι΄΄.
Ήρθε στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο στην τάξη της κ. Γενάδη από όπου και πήρε το δίπλωμά του με άριστα παμψηφεί το 1939.
Το 1940 προσλαμβάνεται στη Λυρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ως σολίστ και το ντεμπούτο του το κάνει παίζοντας το ρόλο του Οσμάν στην Αρπαγή από το Σαράϊ, του Mozart.
Στη συνέχει λαμβάνει μέρος σε πάρα πολλές όπερες και οπερέτες παίζοντας κυρίως πρώτους ρόλους των, Verdi, Puccini, Rossini, Donizetti, Gluck, Tsaikowsky, Mozart, Σακελλαρίδη, Βάρβογλη, Καλομοίρη, Al. Lortzing, Schubert-Berte, Σαμάρα, Schönberg, Lehar, Kalman, Strauss, Offenbach, Prokofieff, Bizet, και πολλών άλλων..
Μετά το 1973 συνταξιοδοτήθηκε και λόγω της σπουδαίας υποκριτικής του τέχνης και της πολύ ωραίας σκηνικής του παρουσίας έπαιξε στον κινηματογράφο, σε πολλά θεατρικά έργα και σε πολλά τηλεοπτικά σίριαλ.
<< επιστροφή στην κορυφή

---